DE SUNTRIP 2013 – NAAR ASTANA

Het eerste grote experiment met de zonnefiets …
een avontuur van 9.000 km !

Hieronder een verslag van de Sun Trip 2013 chronologish weergegeven zoals het toen ook op het moment zelf werd beleefd en ook neergeschreven / doorgegeven via sociale media.

Van deze editie van de Sun Trip 2013 werd eveneens een langere beeldpresentatie gemaakt van een 50-tal minuten :   
“De Sun Trip – Fietsen met de zon als partner”
Je kan hieronder klikken voor een korte impressie via een van trailer 3 min. van het eerste deel van de trip  …

Want die eindigde halverwege wel erg speciaal …

zie : https://vimeo.com/81092973

Afgelegde route van Dirk :

Het vertrek  in Gent + Ieper  ( 1 – 2 juni 2013)

Op zaterdag 01 juni vertrok ik met de fiets en zonnetrailer, samen met een groep medefietsers van de vereniging De Vakantiefietser vanuit Gent (Watersportbaan) naar Ieper naar de camping nabij Ieper waar afgesproken was met Gregory en één nacht overnacht werd met de ganse groep.

Op zondag 2 juni was er een feestelijk vertrek op de Grote markt in Ieper, de woonplaats van Grégory

Onder begeleiding van een groot aantal medefietsers  fietsten we dan richting Franse grens vanaf waar Gregory en Dirk met z’n tweeën de trip alleen verder zullen zetten.

Ikzelf fietste 1.115 km vanuit Gent tot de officiële vertrekplaats in Chambéry in een een kleine 10 dagen en dit samen met Gregory tot in Parijs en daarna kozen we elk onze eigen weg (Greg wou nog familie bezoeken in het Zuiden).

M’n route was een aaneenschakeling van soms prachtige en rustige fietsroutes maar ook nu en dan de minder aangename en toch wel erg drukke “routes nationales”

Soms ook lange stukken off-road zoals bv. langs le Canal du Bourgondië. Wel heerlijk !

Het officiële vertrek van de SUN TRIP in Chambéry (de Savoye in Frankrijk) is gepland op 15 juni 2013

Aangekomst op de camping nabij Chambery, de uitvalsbasis van het vertrek van de Suntrip, gelegen aan de mooie Lac du Bourget

Op de achtergrond de Alpen die we straks moeten oversteken via de Col du Petit Sint Bernard die nu pas enkele dagen geleden geopend werd (vorige week nog 8 m sneeuw !)

De laatste dag, op het einde van de rit naar de startplaats, wel serieuze pech … de speciaal ontworpen aluminium buis waaraan de zonnepanelen bevestigd zijn, is middendoor gebroken !!

Maar, een geluk bij een ongeluk … Raf (medefietser) kan een nieuwe buis (die ondertussen ook nog extra verstevigd werd) meebrengen.

Voor het overige ben ik redelijk tevreden over de combinatie fiets en zonnetraile, al heb ik al aan de lijve ondervonden dat ik erg moet oppassen met hoge snelheden  en de snel (en dichtbij) voorbij razende vrachtwagens op de drukkere nationale wegen …
De trailer begint dan soms gevaarlijk te schommelen (hetgeen ook soms bij caravans voorkomt)

Dus : m’n snelheid aanpassen !

Ondertussen zijn we hier al met een 10-tal deelnemers aangekomen. Enkelen zijn nog onderweg met serieuze technische problemen en nog anderen zijn ook al ten val gekomen.
Dit wordt hier op de camping wel een speciale attractie … men heeft voor ons in het centrale gedeelte een mooie plaats voorbehouden.

Al die eigenaardige constructies krijgen heel wat bekijks.

15 juni 2013

De start van de Sun Trip !

De 3 Belgische deelnemers : Grégory, Dirk en Raf

Hieronder mijn bescheiden combinatie fiets en zonnetrailer links in beeld naast 2 andere meer indrukwekkende creaties

De start (voorlopig in groepsverband) en meteen al op weg naar de Alpen

Demo voor het publiek in Albertville

Hierna sfeerfoto’s van de beklimming van de Col du Petit St Bernard (in groepsverband).
Deze col was enkele dagen voordien nog heel uitzonderlijk, zeker voor die tijd van het jaar, volledig afgesloten voor het verkeer wegens te veel sneeuw.

En nu boven aan de rand nog 8 m sneeuw !!
Een col waarbij 30 km te klimmen viel.

Uiteindelijk als 8e op de col aangekomen.

Dan nog even “bijtanken” en klaar maken voor het eigenlijke start van het avontuur.

En dan hieronder het “individueel” vertrek (Raf links op foto).
Vanaf nu trekt ieder z’n plan en wordt er niet meer in groep samen gereden.

Maar ondertussen heeft de Sun Trip al voor sommigen, ook voor mij, wel een heel eigenaardige wending gekregen …

Tom Papay, een andere deelnemer, een Fransman (met verlamming aan de benen na een zwaar verkeersongeval) en die met een handbike deelneemt, zat de eerste dagen al met een probleem omdat z’n begeleidster met de fiets ten val kwam en haar trailer met zonnepanelen totaal onbruikbaar was …
Hij dreigde te moeten opgeven …
Greg en ik hadden aanvankelijk het initiatief genomen om hem verder te begeleiden en een gedeelte van z’n bagage onder ons te verdelen.

Maar ondertussen is Greg na enkele dagen verder alleen door gereden omdat hij vlugger wou opschieten.

Die Tom is keihard en heeft een ontzettend doorzettingsvermogen.
Wat een wil, en een wat een kracht in de armen  !

Als inwoner van de Savoie had hij vroeger ooit een erg hoog niveau bij allerlei bergsporten, zoals o.a. bij het skiën (haalde ooit een snelheidsrecord van 237 km per uur !)
en nu … verlamd door een verkeersongeval …

Hetgeen ik nu met hem samen doormaak is voor mij een goede levensles in geduld en terzelfdertijd beseffen hoe moeilijk het is om verlamd door het leven te gaan !

Maar toch trekt die man fantastisch z’n plan.
Hetgeen die man bewijst is voor eenieder een goede les !

We rijden nu verder met z’n drieën, Tom, z’n begeleidster en verzorgster Marie-Claire zonder trailer en zonnepanelen en ikzelf (met een extra bagage van 6 kg).

Toch rijden we soms dagafstanden van meer dan 120 dag (één maal 166 km !)
Vermoedelijk wel een nieuw wereldrecord voor iemand met een handbike …

Ondertussen al 4 weken onderweg

Nog steeds weinig mogelijkheden om op internet te geraken (en eigenlijk ook weinig tijd).

Samen met Tom en MC  zijn we de laatste dagen goed opgeschoten : dagen van 120 – 130 km, zelfs eentje van 175 km !!!

Iedere dag opnieuw is het steeds een leuke verrassing waar we zullen overnachten (en eten …)

Telkens ondervinden we een erg bijzonder toffe gastvrijheid
o.a. een fantastische ontvangst bij de mensen in Croatië en ook Servië.

Erg deugddoend, zeker na enkele dagen  met bijzonder veel regen (een probleem waarmee blijkbaar alle deelnemers van de Suntrip dezer dagen mee te maken hebben).

Andere overnachtingsplaatsen zijn niet steeds van het hoogste niveau …
Zoals onder meer in een verwaarloosde stal waar we na een enorme regenbui beland zijn en ons potje koken.

Ikzelf behoor nog steeds tot de groep deelnemers van de Sun Trip die de race willen uitvoeren aan 100 % zonne-energie (m.a.w. nooit opladen v.d. batterij via het elektriciteitsnet).
En dit lukt, bij mij ondanks het minder goede weer, nog steeds !

Opnieuw een speciale wending in het Sun Trip – verhaal …

Tom en MC die ik nu al sedert een 2-tal weken op sleeptouw neem, zitten met grote vraagtekens …
Mogelijks zetten ze eerstdaags hun poging stop, of proberen ze nog aan te sluiten bij een andere deelnemer die achter ons fietst.

Reden : enkele technische problemen, maar ook wel wat vermoeid en anderzijds ook omdat de data van onze visa voor Rusland en Kazachstan te veel verschillend zijn en we “straks” onmogelijk op mekaar kunnen wachten.

De bagage van Tom werd ondertussen tussen ons herverdeeld (o.a. 12 kg aan sondes !) evenals nog een zware tent en dergelijke.

Tom heeft een enorme wil en doorzettingsvermogen maar begint in te zien dat deze Sun Trip voor hem toch wel een enorme zware opdracht is. Hij overweegt om “straks” met de fiets eventueel terug naar huis te keren.

Wordt zeker eerstdaags vervolgd

Ondertussen leuk plaatsje onder een nest ooievaars, maar …

Nog enkele (laatste) sfeerfoto’s v.h. team Tom en Co …

Uiteindelijk in Belgrado (bij Elena – zie foto hieronder) nemen Tom en Marie-Claire, vanwege meerdere problemen, de erg moeilijke beslissing om hun avontuur stop te zetten en huiswaarts te keren …

Ik vervolg m’n weg verder alleen …
Toch wel een heel eigenaardig gevoel !

Fietsen (en kamperen) langs de Donau doorheen Roemenië.

En over gastvrijheid en behulpzaamheid gesproken …

Een goede week geleden in Servië (ook zo’n land waar ik geen te hoge verwachtingen stelde) had men in het hostel waar ik had overnacht m’n pasport s’ morgens vergeten terug af te geven!
Ik besefte dit echter pas ‘s anderendaags ‘s morgens … toch wel een kleine ramp !

Toen heeft een fantastische man me aangeboden om me een lift te geven en de gereden dagafstand terug te rijden met z’n auto … heen en terug 2 maal 165 km !!! Alles gratis !
Dus nogmaals het bewijs dat je overal erg toffe en behulpzame mensen tegenkomt ! En ’s avonds wouden ze me nog absoluut trakteren op een maaltijd in een restaurant !

En dan de heel erg zeldzame ontmoetingen met andere wereldfietsers, zoals hier een oudere Japanse man die al 3 jaar met de fiets onderweg was.

Let even op de staat van z’n materiaal : één en al eenvoud ! Schitterend !!!

En voor het overige blijven de wegen hier in Ukraine bijzonder slecht (erg verraderlijke putten en erg venijnige spoorvorming !)

Opletten geblazen (zeker met de trailer en een totaal gewicht van 80 kg !)

Desondanks dit uitermate slecht wegdek blijven de auto’s je hier rakelings voorbij scheren aan 140 km per uur !

Respect voor de fietser is heeeeel ver weg !

Ondertussen begin juli …

Amaai, wat vliegt de tijd !
Nu pas weer eens de kans om op internet te geraken tijdens het opladen van de batterij onder de middagzon.
De mogelijkheden om op wifi te gaan (van voldoende kwaliteit) zijn hier zeer gering !

Ondertussen doorheen Moldavië (aan grenspost 7 maal pasport moeten vertonen !)
Echt moeilijke mensen !
Men maakte zelfs problemen i.v.m. m’n flesje neusdruppels !

Op het eerste gezicht dus niet het meest boeiende land !
Verschrikkelijk slechte wegen en saaie omgeving (maar toch geen kans om rond te kijken aangezien enorme gevaarlijke putten en verschrikkelijke spoorvorming).

De mensen lijken hier niet meteen erg sympathiek
De taalbarriëre speelt hierin zeker een rol, maar de welgezindheid (en de gastvrijheid) druipt er zeker niet van af!
Men verwittigde me ook in Oekraine voortdurend om op m’n hoede te zijn hier in Moldavië (dus bivakeren ietwat verwijderd van de grote baan)

Nog even een anekdote vanuit Roemenië :
Gastvrijheid ook zeker OK !

Toen ik tegen de avond na 17O km fietsen schuilde voor een hevige regenvlaag aan een grootwarenhuis en niet meteen wist waar ik de nacht zou doorbrengen kwam een jong meisje me doodleuk in het Nederlands vragen of ik toevallig geen Nederlands sprak !!

Het was Anne, één van de 3 erg lieve dochters van een Nederlands gezin dat zich 5 jaar geleden in Roemenië gevestigd had en er op grote schaal melkvee kweekt …
Ik werd er meteen heel erg hartelijk onthaald !

Dit  zijn van die momenten (ontmoetingen) die  je tegenkomt juist op het ogenblik dat je het even niet goed ziet zitten en/of vreest om niet meteen een geschikte slaapplaats te vinden.

Soms ook erg veel slijk op de weg …

Ondertussen in Oekraine !
En moet ik m’n (eerder negatieve) mening omtrent de gastvrijheid  in Ukraïne ook zeker herzien !!
(PS: deze oorspronkelijk neergeschreven tekst dateert uit 2013 !)

Ik heb ondertussen heel erg leuke contacten gehad (waardoor anderzijds het gewenst aantal km per dag niet gehaald werden!)

Nu rond de 4.400 km op de km-teller (nogmaals zoveel te gaan …)

Ook een toffe ontmoeting met een zekere Til uit Duitsland die reeds 7 jaar aan de universiteit in Odessa  werkt (overigens een erg mooie stad).
Hij gaf me zelfs z’n appartement gratis ter beschikking en ‘s avonds verkenden we samen de mooie stad ((incl. bijwonen muziekoptreden).

Via zijn contacten werden er ‘s anderendaags  ook 2 perscontacten georganiseerd.
En net zoals ook reeds in Roemenië gebeurde kwam er hier nu ook in Ukraïne een uitgebreid interview en reportage over m’n deelname aan de Sun Trip op de plaatselijke TV.
Til, kon met al z’n ervaring, het geheel schitterend vertalen. naar de mensen van de pers toe (zie hieronder).

En gisteren tenslotte,  stonden er, nadat ik 140 km gereden had, een groepje jonge fietsers me op te wachten bij binnenkomst van Mykolaiv !!

Ik dacht eerst dat iemand langs de kant van de weg een fiets te koop stelde, maar wat bleek:
Een vriendengroep die hier ter plaatste via het internet het verloop van de Sun Trip van nabij volgde, stond me er langs de weg op te wachten met een bordje “welkom Dirk” !
Toch wel een erg leuke verrassing !

Ik ben dan ook bij die mensen nog blijven logeren.

Eén van hen en z’n vriendin hebben een kleinschalig bedrijfje opgestart en verhuren nu in een kleine garage enkele fietsen die ze zelf repareren en willen daarbij het fietsen in de stad promoten
Een tof projekt ! Ik zou ze erg graag op een of andere manier willen helpen hun droom waar te maken.
(de namen werden nu weggelaten uit oorspronkelijk verslag)

Wil je een idee van wat ze daar in Ukraine in de krant over me schreven moet je maar eens gaan kijken naar:  http://odessamedia.net/news/27335/
Je moet wel even wachten vooraleer de foto’s verschijnen (kan ook vertaald worden bovenaan)

Heb ik zelf nog niet gedaan, dus weet niet wat ze daar over me schreven!

En over de gezellige ontmoetingen met die 2 groepjes plaatselijke sympathisanten (Mykolaiv en Kherson) hebben ze een en ander op hun eigen forum geplaatst …

zie   http://bikekherson.com.ua/viewtopic.php?id=3739&p=5#p72637

en ook  http://bikekherson.com.ua/viewtopic.php?id=3739&p=4#p72593

Hieronder nog een foto van de ontmoetingen met deze toffe gasten in de omgeving van Kherson :

De blonde man rechts in beeld slaagde er in om in een handomdraai een metalen staaf op maat te draaien ter vervanging van het vasthechtingsstuk tussen de fiets en m’n trailer dat door de erg slechte wegen ondertussen gebroken was.

En dan verder doorheen de Krim … (toen nog van Oekraïne !)

Vorige nacht in de late avond onderdak gevonden in armtierig boerderijtje, maar de bewoners waren bijzonder gastvrij en vriendelijk !

De “beestjes” (groot en klein, ook tussen de lakens …) nam ik er graag bij …

Met de ferry de doorgang Zwarte Zee over gestoken naar Rusland (via de Krim).

Ook het Russische verkeer (en de wegen) zijn erg hard voor de eenzame fietser! Regelmatig ook verkeersongevallen.

Havenstad Novorossiysk

Daarna richting Sochi …

Ondertusen filmpje binnen gekregen  voor de Oekraïnse TV
(ikzelf kom op het einde in beeld).

zie http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RHJvQKHVk10

Sommigen mensen op het thuisfront menen dat ik ondertussen wat vermagerd ben …

Semi wild kampeerplekjes in Rusland …
o.a. bij brandweer, boerderij, containerpark en Ortodoxe kerk

Verder richting Stavropol

Ondertussen eind juli

Het leven zit vol verrassingen …
Een straffe anekdote …

Sedert enkele dagen heb ik ernstige problemen met de zonnepanelen (en ook nog wel enkele andere technische problemen).
De bijzonder slechte wegen, vooral in Oekraïne vragen hun tol !

De zonnepanelen geven niet meer de gewenste capaciteit !

De verhoopte opbrengst van toch rond de 200 watt bij stilstand (en met uitgeklapte panelen) onder de middagzon, geven nu nog slechts een 80 watt !!! En tijdens het rijden slechts 30 watt

Daarmee kan je de Sun Trip niet verder rond geraken !!!

Maar na (weeral) een baaldag en een sfeertje van te moeten opgeven (hetgeen ik echt niet wil want ik wil die Sun Trip uit doen!!) kwam er onverwachts licht in de duisternis …

Toen ik even aan de kant van de weg de route aan het checken was, kwam iemand met een eigenaardige Chinese elektrische scooter me  aanspreken.
De man was  me al een tijdje gevolgd maar kon me net niet inhalen, maar omdat ik dus even stopte was het hem dus wel gelukt …

De man (Igor) was erg geïnteresseerd in elektrisch aangedreven fietsen en ook in het solarconcept, en wat bleek ook … hij was daarenboven professor in de electronica !!!

Meteen naar z’n werkplaats gereden en na een lang technisch onderzoek van de panelen bleek dat er één zonnecel niet meer goed werkte en de gehele zonne-opbrengst naar beneden haalde.

Igor heeft nu aan de buitenkant een elektrische verbinding gesoldeerd (een “bypass”) waardoor het slechte gedeelte (zonnecel) buiten werking wordt gebracht en de rest van de zonnecellen hun werk kunnen doen !

Echt wel een geschenk uit de hemel !!!

Ik ben nog steeds verstomd dat die man m’n weg kruiste net op het moment dat ik het niet meer zag zitten en hoe dit toch wel erg ernstig probleem met die zonnepanelen opgelost geraakte !!

Waaaaaw !!!!
Igor, de redder in nood !!!

Maar niet te geloven …De volgende dag een erg dramatische gebeurtenis …
Eigenlijk moelijk te vatten !

Nadat ik gisteren zo’ goed nieuws kon meedelen is er vandaag heel ander nieuws !!!

Vanwege een kortsluiting is de batterij in brand geschoten en is m’n volledige zonnetrailer de fik in gegaan !

Gelukkig kon ik nog tijdens de brand de fiets losmaken van de trailer (niet zonder gevaar) en daardoor het meeste materiaal vrijwaren van de brand.

(al zijn er toch een aantal belangrijke zaken ook totaal verbrand of gedeeltelijk geschonden).

Eveneens een geluk dat de batterij niet is ontploft terwijl ik de trailer van de fiets losmaakte.
Het ging allemaal bijzonder vlug en er was geen blussen aan!

Een verschrikkelijk zicht (en gevoel !!!)

Ik weet niet meteen hoe het nu verder moet …

Voorlopige oplossingen zijn :

1.  verder rijden met de fiets en proberen aan batterij te geraken
(mogelijks die van Raf laten overkomen die net in Astana aangekomen is)

2. verder trachten te rijden zonder enige ondersteuning

Ik wil dolgraag die Suntrip afmaken !

Wordt vervolgd !

The day after …

Een prachtige zonsopgang vanuit de tent …
En de trieste herinnering aan zo’n onwezenlijk gebeuren van gisteren namiddag !

Nog aan het bekomen van wat zich gisteren afspeelde en hoe het nu verder moet !

Hierbij eerst nog wat verduidelijking waardoor de brand is ontstaan :

Aangezien ik de laatste 2 dagen tot  2 maal toe een lekke band had aan m’n zonnetrailer wou ik de huidige buitenband (die ook al heel wat slijtage vertoonde) vervangen door een andere reserve buitenband die ik bij had.

De diameter van die reserveband bleek echter iets groter dan de huidige, waardoor de band lichtjes sleepte tegen de onderkant van de trailer.
(voor de kenners : een Schwalbe Marathon Plus i.p.v. een Schwalbe Supreme)

Een oplossing bestond erin om een gedeelte van het PVC paneel waartegen de band schuurde, wat weg te snijden …

En daar is het drama ontstaan … per abuis ben ik met een cuttermes uitgeschoten en kwam het mes terecht in de batterij … met een kortsluiting tot gevolg en een niet te stuiten brand.
Wiie rook, sissend en fluitend geluid en uiteindelijk de vlammen.
Onmogelijk te blussen !

Samen met Lionel, een Fransman die me net vervoegd had, deze middag opnieuw vertrokken …

Met een totaal ander concept (en bijzonder zwaar beladen!)

Heel eigenaardig om nu na al die weken opnieuw zonder trailer te fietsen !

Maar nu dus ook zonder extra ondersteuning van de elektrische motor en dat is even slikken !
Hard labeur met een stevige fiets met zware motor die niets oplevert en ook nog heel wat bagage (en extra en gehavende achtertassen). Leve ducktape !

Nog een 1000-tal km te gaan op die wijze !
‘k Probeer er het beste van te maken … er is geen andere uitweg !

En dan hopen dat ondertussen, eens ik een 200 km over de grens met Kazachstan ben, in de eerste grote stad, de batterij van Raf (die gisteren als eerste is toe gekomen in Astana) zou kunnen toekomen EN OOK NOG KAN AANGESLOTEN WORDEN !!!

Bedankt Raf voor de solidariteit (die overigens enorm voelbaar is tijdens deze Sun Trip) !
En nogmaals een dikke proficiat om die eerste editie van de Sun Trip zo schitterend te hebben gewonnen (en dat met jouw concept van zonnetrailer … the Solarwind, waar ik tot gisteren ook zo mocht van genieten …).

Verderop … Elista een stad in Rusland maar de hoofdstad van de boeddistische republiek Kalmukkië … Heel speciaal !

En dan weer verder richting Kazachstan

De toilletten onderweg …

En dan nog zo’n speciale overnachtingsplek :

Ook een (semi)bivak , maar dan vlakbij een leeuw !
Nooit beseft dat die ’s nachts zo luid konden brullen … en ook de penitrante (urine)geur zal ik niet vlug vergeten … Geen goede keuze dus !

Vandaag rustdag in Astrakhan aan de monding van de Volga
nabij de grens met Kazachstan.

Ben erg goed opgeschoten, zelfs zonder elektrische ondersteuning ! De conditie is blijkbaar goed.

Eergisteren 133 km en gisteren zelfs 161 km !
(toegegeven, wel met een aangename rugwind)

Nog een reeks heerlijke overnachtingsplaatsen in de Russische steppen.

Morgen trek ik zonder Lionel alleen verder richting grens en Atyrau waar hopelijk de battery van Raf zal toe gekomen zijn (nog een 350 km).
Ondertussen 6.350 km op de teller.

Lionel mag pas op 1 augustus Kazachstan binnen en hij wil niet dat ik nu op hem zou moeten wachten. Mijn toegangsdata van m’n vias had ik vroeger dan hem gepland.

Misschien komen we elkaar later wel nog ergens tegen op de route (zeker indien zou blijken dat de connectie batterij  – motor niet zou werken ).

in Astrakhan voor een zoveelste keer een prachtig gastgezin.

De erg vriendelijke Alexander en Olga + de jonge Daxa die schitterend alles vertaalde en de stad toonde.

Net als de vorige dagen erg goed opgeschoten !
(gisteren opnieuw 165 km en vandaag 150 km)

Vandaag erg zware regen gehad (blijkbaar uitzonderlijk voor deze tijd van het jaar). Ook opnieuw erg slechte wegen !

En ook een lekke band … spijtig genoeg achteraan !!
Dus met de nodige problemen vanwege het achterwiel met motor en de elektrische bedrading.

Ondertussen de grens naar Kazachstan over gestoken en reeds een 500 km doorheen de Kazachse steppen !!

Met het daarbij horend groot aantal kamelen.

En tussendoor her en der een babbel en wat foto’s (en voor het overige betrekkelijk eentonig) en doorgaans overnachten in m’n tentje in de steppen.

Gelukkig af en toe wel erg fijne contacten ondanks de taalbarrière

Ondertussen gaat de temperatuur overdag nu en dan boven de 40 graden C

Soms beperkt voedsel

ook overal wilde paarden

(vorige dagafstanden van 131 – 161 – 165 en 155 km)

1.050 km gereden sedert de brand zonder elektrische ondersteuning !

Tot groot ongenoegen blijkt echter dat de batterij hier in Atyrau nog steeds niet is  aanbeland !!!

Deze middag na enige moeite vernomen dat de batterij morgennacht met de trein zou toekomen, maar nu daarstraks bericht dat ik ze pas vrijdagmorgen pas kan gaan ophalen  …

En dan nog hopen dat ook alles nog werkt, zoniet kon ik maar beter meteen vertrekken !

Maar ik probeer positief te blijven !

Gisterenmiddag nog maar eens een lekke band en opnieuw in het achterwiel (geen gemakkelijke karwei in de steppe met verschrikkelijk veel wind)

Dezelfde morgen werd ook m’n GPS Spot ontvreemd  door 3 jonge kerels.
Heb dit pas later gemerkt en ben terug gegaan naar hun dorp en gedreigd het dorp op stelten te zetten en de politie erbij te helpen (blufpoker ?)
Maar het hielp en even later kwam één van hen de GPS Spot spontaan terug afgeven !
Oef !!! Dit is iets wat ik niet graag mis (immers de organisatie weet niet meer waar je bent en in noodgevallen is dit toch een belangrijk hulp(red)middel).

Dus nu verplichte rust van 3 dagen !
Onderhoudsbeurt van de fiets, enkele herstellingen uitvoeren, en vooral ook een nieuwe en geschikte plaats zoeken voor de batterij + goed eten en rusten.

Heel even zit ik nu één dag samen met Cedric, een andere Franse deelnemer, in hetzelfde hotel. Enkele foto’s van hem verderop.
Hij vertrekt morgen vroeg alweer verder.

Nog wat sfeerfoto’s van restaurant bezoek en overnachtingsplaatsen van de vorige dagen onderweg …

Truckers slaapcontainer

Amai, vandaag opnieuw, zoals reeds zo dikwijls gebeurde tijdens deze Sun Trip, getuige mogen zijn van hoe de bevolking hier, zonder uit te zijn op enige wederdienst, zo fantastisch hulpvaardig kan zijn !!!

Sedert m’n trailer met zonnepanelen en batterij uitgebrand zijn en ook achtergelaten werd moest ik een nieuwe oplossing zoeken om de batterij (die morgenochtend zou toekomen …) ergens aan de fiets te bevestigen.

Deze morgen dan maar op stap gegaan in de hoop iemand te vinden, niet gemakkelijk indien je de taal niet kent en er weinigen zijn die hier Engels begrijpen.

Toch opnieuw en verwonderlijk vlug op iemand gevallen die meteen hulp wou aanbieden …
… en zijn vriend was de beheerder van een fabriek … met o.a. een afdeling staal en houtbewerking …

Waaaaaaaaaw !

Met een zelf getekend plannetje proberen uit te leggen dat ik een plaats wou creëren om de batterij (die ik op dat moment zelfs niet kon tonen!!) te monteren aan de fiets hen met handen en voeten proberen te tonen.

Gedurende meer dan 4 uren hebben ze met heel wat mensen (en toeschouwers en raadgevers)zich met een fantastische enthousiasme ingezet om achteraan m’n fiets een metalen steun in elkaar te lassen en te monteren waarop straks de batterij kan worden gemonteerd.

Ze boden me daarna ook nog eens een gratis lunch aan en samen met chauffeur en de wagen van de director gingen we elders nog de nodige speciale onderdelen gaan aankopen.

Ongelooflijk !!

Dit alles dus zonder enige financiële vergoeding !!
(ook niet de aankoop van de speciale onderdelen)

Zij  wilden er alles aan doen opdat ik die Sun Trip toch zou kunnen afmaken !
Bijzonder knap toch !!!

Het was met Zamir met wie ik het eerste contact had (de mand die wat gebrekkig Engels sprak en op de foto’s te zien is in het rode hemd)

Z’n vriend Kenjetai (met licht blauw hemd) is de manager van ALLIANS Factory en zoals je hieronder op de foto”s kan zien is het samenhorigheidsgevoel en het enthousiasme van z’n medewerkers blijkbaar erg groot !

Leve de mensen van www.allians.kz  !!!

Many thanks to  Mr. Kenjetai and Zamir and their equipe from ALLIANS FACTORY for their amazing help and support !!!

Ondertussen hebben Cedric (die deze morgen vertrokken is) en ik ons materiaal nog eens goed nagekeken vooraleer het laatste (maar ook het zwaarste) traject aan te vatten.

Zoals je op de foto’s kan zien hadden we daarvoor een leuk plaatsje achteraan het hotel.
Ietwat verscholen achter oude rommel en kartonnen dozen (gecamoufleerd om kandidaat dieven of afstand te houden)

Aankomst batterrij !!

En dan eindelijk werd (10-tal dagen na de brand) de lang verwachte batterij  (met veel vertraging) dan toch eindelijk geleverd door man van DHL aan het station in Atyrau !

Thanks  Alexi !!

En meteen gemonteerd en aangesloten … en getest … en het lukte !!!
Maar … de batterij was nagenoeg leeg …

Pas de volgende nacht kon ik ze ergens opladen en er volop gebruik van maken en het was nodig !!!

Ondertussen 1050 km zonder enige ondersteuning moeten rijden en nu nog ergens een 2.500 km.

Nu aangekomen in Aktobe na toch ook weer heel wat zwoegwerk.

Goed opgeschoten maar de laatste week  iedere dag voortdurend een enorm krachtige tegenwind !

Slechts pas vandaag kwam daar verandering in en met een deugddoende rugwind werd meteen m’n dagrecord verhoogd naar 240 km fietsen op één dag !

Nu ook voor de allereerste maal terug op internet sedert 01 augustus in Atyrau.

Laatste dagafstanden sedert vertrek uit Atyrau  :
175 – 225 – 185 – 120 – 240 km

Zeer lange dagritten !
Weinig afwisseling, alleen die eindeloze Kazachse steppe
en zoeken naar plaats om te overnachten en waar ik eveneens de batterij kan opladen nu de trailer met de zonnepanelen er niet meer is. Elektriciteit is er zeldzaam.

De vorige 2 dagen was er gewoonweg op een afstand van 250 km niets, tenzij dat ene kleine truckersrestaurantje waar ik gelukkig kon overnachten.

Aktobe

En dan stilaan Astana in zicht …

Sedert een 2-tal weken voor het eerst opnieuw internet en wifi
2 weken absolute stilte, ook moeilijk om sms te versturen

Ondertussen,  met de fiets aangekomen in Astana !!!

9.080 km op de teller

Wauw, het het is dan toch gelukt om op eigen kracht met de fiets de Sun trip af te maken ondanks het uitbranden van m’n zonnetrailer !!!

Een zeer goed gevoel !

De laatste 2 weken waren zwaar, vooral vanwege een onophoudelijke zeer krachtige tegenwind.

Ik heb het traject doorheen de Kazachse steppen op m’n eentje gedaan, eigenlijk vond ik het niet erg, integendeel wat een stilte om ‘s avonds te overnachten in die onmetelijke steppen.

Rond de 2.700 km doorheen Kazachstan, wat een uitgestrekt land!
Steeds maar opnieuw eindeloze vlakten met zeer weinig afwisseling en soms totaal onbewoond (o.a. stukken van 250 km waar gewoonweg “niets” was, helemaal niets, zelfs geen huis, laat staan een café).

M’n dagrecord verhoogd naar 261 km per dag
( éénmaal op 2 opeenvolgende dagen een totaal van 500 km !)
Het waren dagen van opstaan om 5u en meteen vertrekken + rijden tot het donker was. En de batterij maximaal sparen … zoveel als mogelijk economisch rijden !
Gedurende de laatste 2 weken had ik toch een daggemiddelde van 180 km per dag

Maar ik wou er graag bij zijn de 17e augustus omdat er dan een officieel ontvangst was voor de “middengroep” die toen nog in Astana aanwezig zou zijn … 7 equipes.

De laatste dagen nog maar eens een achterbuitenband die aan flarden was, moeten repareren zo goed als het kon : de binnenkant moeten verstevigen met rubber vijverfolie dat ik gelukkig bij had.

Daarenboven was er bij één vervanging van een buitenband in de steppe zo’n krachtige wind waardoor een gedeelte van m’n materiaal gewoon weg waaide en niet meer terug te vinden was.

In die laatste 2 weken hebben we allemaal heel erg moeten afrekenen met echt wel uitzonderlijk slecht weer :

Iedere namiddag waren er hevige stortbuien (zelfs hagelstenen)
Dit zijn ze hier blijkbaar niet gewoon en die periode wordt dan ook als echt uitzonderlijk bestempeld.
En in die Kazachstaanse vlakte is er gewoonweg niets om te schuilen, zelfs geen boom.
Soms moest ik zelfs de fiets plat tegen de grond leggen om te vermijden dat hij zou omver waaien en beschadigd zou geraken …

Eén voordeel, de gevreesde zeer hoge temperaturen bleven daardoor uit.

En dan die slechte wegen …

Wat me zeker zal bij blijven is de enorme gastvrijheid die hier in Kazachstan nog eens van een hoger niveau was dan de andere landen waar ik doorheen fietste.

Zelfs de politie was vriendelijk … en ook erg nieuwsgierig.

Soms, zelden, een ietwat boeiender uitzicht en wat natuurelementen

Hieronder nog wat sfeerfoto’s van al die mensen die me onderweg onderdak en eten gaven, me hielpen bij reparaties aan de fiets enz …

Zoals o.a. een prachtige groep christenen die een restaurant runnen in Rudny en waar superkok Sacha (Alexander) en z’n team me fantastisch hielpen …

En dan dat moslimgezin waar er feest was voor de verjaardag van hun zoon die zopas 3 maanden oud was en die persé wilden dat ik met hen mee aan tafel ging en bij hen bleef overnachten …

En nog een mooi gezin met Anna waar ik mocht overnachten en waarmee ik nu ook nog steeds in contact sta :

En tenslotte die oudere dame die me ‘ s morgens een “pannetje” met 4 eieren bakte en dan nog eens 8-tal eieren kookte om mee te nemen voor onderweg …

Tussendoor allerlei plaatsjes om te overnachten

En regelmatig spontaan aanbod van eten en drinken

De allerlaatste overnachting onderweg (tentje rechts in beeld) :

en dan …

Astana in zicht !!

Onder een schitterende zon met helblauwe hemel ben ik op 16 augustus met de fiets Astana binnen gereden (2,5 maand na m’n vertrek uit Gent).

Raf deed het traject van de Sun Trip (Chambery – Astana – 7.500 km) op 38 dagen.
Grégory op 58 dagen en ikzelf op 62 dagen.

De laatste equipe deed er 90 dagen over …
(dit is bijna 2 maanden verschil tussen de aankomst van de eerste en de laatste deelnemer …)

Astana is een bijzonder moderne stad … op erg korte tijd gebouwd uit het niets.

De 7 equipes die nog in Astana verbleven (de “middengroep”) werden de dag na m’n aankomst (op 17 augustus) uitbundig in de bloemetjes gezet !
Ik had nog net de tijd om wat propere en nieuw kledij aan te schaffen !

Dus net op tijd aangekomen !
Iets waarvoor de organisatie mij ook de mogelijkheid had gegegeven indien ik voldoende kms maakte en waarvoor ik hen nog steeds waardeer om me die kans te geven!

Een heel leuke bedoening !

Maar wat een contrast met m’n leven van de dagen voordien onderweg …

Hieronder met de Nr. 2 van de Belgische ambassade in Astana,
de sympathieke Stéphanie

Heel toevallig kwam ook ter sprake dat zij het was die ons vorig jaar samen met Duitse ambassade zo fantastisch geholpen had met de repatriëring van Cyrilla De Baere vanuit Tadjikistan na haar dramatisch fietsongeval!

Zij herinnert zich levendig de problematiek van dit voorval !
Wat is de wereld klein !!!
Cyrilla, ik moest je heel veel groeten doen van haar !!!

Foto met Almira die eveneens zo behulpzaam (en bezorgd) was met betrekking tot de levering van de batterij (van Raf) vanuit Astana naar Atyrau.

En tenslotte bloemen voor m’n super sterke Travelmaster van Santos die deze tocht zo goed doorstaan heeft !!!

Vooral dan met die immense zware bepakking na de brand en dit in combinatie met bijzonder slechte wegen.

tenslotte nog enkele detailfoto’s van de fiets/uitrusting :